Istnieje wiele letnich czapek dla dorosłych i dzieci. Szczególnie popularne są chusty, które przypominają nieco chustę. Można je nosić nie tylko na głowie, ale również na czole, szyi. Poniżej znajduje się wzór chustki, na którym możesz uszyć prosty i piękny kawałek. Rodzaje i metody wiązania Bandany są dwojakiego rodzaju: klasycznego i transformatorów. Klasyczne produkty mają kształt kwadratu, prostokąta lub trójkąta. Są szyte dość łatwo, więc nawet początkujący sobie z tym poradzi. Transformatory bandana przypominają bandaż na włosy. W dolnej części znajduje się dziąsło, a góra zamienia się w szalik lub kaptur. Zanim uszysz chustkę własnymi rękami, zastanówmy się, jak ją związać. Klasyczny sposób wiązania jest preferowany przez mężczyzn, ponieważ jest uważany za najłatwiejszy. Jest jednak idealny także dla kobiet i dzieci. Wykonujemy następujące czynności: składamy bandanę w trójkąt, wrzucamy ją na głowę i dokręcamy 2 końce z tyłu głowy (może być nieco niżej). Wolna końcówka powinna znajdować się pod pakietem. Bandana w formie bandaża wygląda bardzo interesująco na głowie. Zrzucamy z niego pasek, pomijamy produkt wzdłuż szyi tak, aby oba końce były na górze. Skręć je na czole, zawiń głowę i zejdź na szyję. Zawiązujemy węzeł i chowamy go pod włosami. Stroik można wiązać w formie modnego turbanka. Złóż produkt w trójkąt i rzuć tak, aby jeden koniec znajdował się na czole. Mocno pociągnij, przekręć końce na czubku głowy i owinąć nimi głowy. Przywiązujemy zgrabny węzeł na czole. Wybór materiału i jego kolorów Zanim uszysz chustkę własnymi rękami, musisz wybrać materiał do tego. Najlepsze są gęste i elastyczne tkaniny, takie jak perkal, perkal, kambric. Latem w takim nakryciu głowy nie będzie gorąco, a sam produkt będzie trwał dłużej niż jeden sezon. Od syntetyków można również uszyć chustkę, ale nadal lepiej jest wybierać naturalne materiały. Jeśli to konieczne, możesz użyć szyfonu, jedwabiu i innych cienkich tkanin. Jeśli potrzebujemy czapki na jesień lub zimę, to lepiej pozostać na grubym runie. Przy wyborze tkaniny należy wziąć pod uwagę jej kolor. Wygląda na bardzo stylowy produkt z kamuflażu lub dżinsu. Ogólnie należy go łączyć z topem (koszulka, bluzka itp.). Jeśli chodzi o produkty dla dzieci, bandany dla chłopców (z samochodami, pociągami, łodziami) mogą wyglądać śmiesznie na dziewczynach. Należy wziąć to pod uwagę. Klasyczna opcja Początkujący debiutanci mogą uszyć tę prostą bandanę. Projekt produktu jest dość prosty - trzeba narysować jeden duży kwadrat. Do pracy bierzemy: tkanina o takiej wielkości, która pasuje do kwadratu o wymiarach 56 x 56 cm; nożyczki; wątki; igła. Pierwsze kroki: Bierzemy tkaninę i wycinamy kwadrat o wymiarach 56 x 56 cm, a rozmiar gotowego produktu wynosi 54 x 54 cm, wykonujemy zapasy, ponieważ potrzebujemy naddatku szwów (10 mm z każdej strony). Złóż jedną ze stron o 0,5 cm i zeluj. Złóż ponownie w tej samej odległości i ponownie zeluj. Możesz zrobić bez żelaza, ale ułatwia to pracę (masz gładkie krawędzie). Zszyć na maszynie w pobliżu krawędzi rąbka. Bandana dla dzieci Dziecięce czapki letnie powinny być szyte z lekkich naturalnych tkanin. Najlepiej jest wybrać materiał z wzorem, na przykład z maszynami do pisania, jeśli chustka jest dla chłopca. Jeśli szyjemy dla dziewczyny, możemy ozdobić produkt haftem, aplikacją lub kwiatkiem. Bierzemy nożyczki, nitki, igłę i kontynuujemy. Prace wykonujemy w następującej kolejności: Tworzenie wzoru chustka na kalce. Narysujemy półokrąg o średnicy 22 cm i wysokości 6 cm, a także 2 paski: 10 x 33 cm i 8 x 85 cm. Tłumaczymy wzór na tkaninie i kroimy. Powinno się okazać dwa półkole i dwa paski. Szerokie pasmo - środek produktu. Szyjemy do niego elementy boczne (półokrągłe) i obrabiamy krawędzie. Mierzymy średnicę główki dziecka na chustce, a na pozostałym "ogonie" mierzymy połowę wielkości głowy. Przeszyj od krawędzi do znaku. Kiedy docieramy do znaków, robimy nacięcia. Włączanie produktu. Mocujemy sznurek do czapki i szyjemy. Dorosłe bandany Teraz spróbujemy uszyć chustkę dla dorosłych. Wybierz tkaninę w zależności od pory roku, kiedy ją noszę. Jeśli chcesz, możesz nawet wziąć zamsz lub materiał skórzany - wtedy dostaniesz chustę prawdziwego mężczyzny. Do pracy będziesz potrzebował: tkanina (minimalny rozmiar - 40x90 cm); kreda lub długopis; igły i nici. Postęp: Patrzymy na powyższy schemat i tworzymy wzór na kalce (lub papierze). Przesyłamy go do tkaniny, zaznaczając punkty 1 i 2. Wycinamy szczegóły. Połącz punkty 1 i 2 po obu stronach wzoru. Wykonujemy szew od pierwszego do drugiego punktu, a następnie do punktu symetrycznego 2. Przetwarzamy krawędzie z overlockiem, zygzakiem lub regularnym szwem. Bandana na gumce Kolejną prostą wersją czapki letniej jest chustka z gumką. Łatwo jest szyć i po prostu założyć. Dlatego ta opcja najlepiej nadaje się dla dzieci. Zabieramy się do pracy: tkaniny, gumy, nici, nożyczki, szpilki. Wykonaj następujące czynności: Wykonujemy wzór chustki, do którego narysujemy na kalce dwa prostokąty o wymiarach 27 x 45 cm i 8 x 20 cm. Przenosimy je do tkaniny i wycinamy. Gotowy produkt zmieści się na głowie 54 - 56 cm. Wykonujemy dwa kawałki elastycznej lnu (po 13 cm). Na największym prostokącie zginaj długie boki i prasuj. Na krótkich bokach w środku wykonujemy przeciwległe fałdy i szyjemy je na maszynie do pisania. Okazuje się, że to rodzaj kieszeni. Weź mały prostokąt, złóż go na pół i ułóż wzdłuż dłuższego boku (złą stroną na zewnątrz). Odwróć i zszyj je na środku (na długości). Zdobądź dwie dziury, które są włożone do gumy. Zszyj jedną krawędź, delikatnie rozciągnij gumkę i zszywaj drugą krawędź. Zszywaj prostokąty tak, aby końce małego były umieszczone w wgłębieniach dużego. Wytnij produkt i wyprostuj. Jak uszyć bandanę mniejszą lub większą? Można to osiągnąć, dostosowując rozmiar prostokątów. Otrzymany produkt będzie dobrze wyglądał na Twojej głowie i chroni przed palącym słońcem. Główną wygodą jest to, że nie musi się ciągle wiązać.

Na plażę z wózkiem? Na górski szlak? Można, oczywiście. Tylko czy warto tak się męczyć? Jeśli lubicie aktywny wypoczynek z dziećmi, nawet tymi najmniejszymi, warto zainteresować się chustami. Szczególnie, że można w nich nosić od pierwszych tygodni życia. Zachustowane mamy (tatusiowie – mam wrażenie – wolą nosidła) są coraz częstszym widokiem nie tylko na ulicach, ale też w typowo turystycznych miejscach. Przemierzanie górskich szlaków czy piaszczystych plaż z dzieckiem zamotanym w chuście jest dużo większą przyjemnością… Trzeba tylko dobrze tą chustę zawiązać. Od czego zacząć? Od zakupu porządnej „szmaty”. Wybór chusty Początkowo w nawale proponowanych chust, ich rodzajów i długości, można się zagubić. Zasada jest jednak prosta. Najlepszą chustą jest ta uszyta z bawełny tkanej splotem skośnokrzyżowym. Takie chusty mają w swojej ofercie w zasadzie wszyscy producenci, jednak aby mieć pewność, że kupujemy dobrą chustę warto spojrzeć na cenę, ponieważ ceny dobrych nowych chust zaczynają się od 170 zł. Na początek najlepszy jest tzw. pasiak, czyli chusta w szerokie lub wąskie pasy i z zaznaczonymi różnymi kolorami krawędziami. Dzięki nim łatwiej prawidłowo dociągnąć materiał – oznaczone krawędzie materiału na pewno się nie pomylą. By łatwiej się wiązało chusta musi być „złamana”, czyli miękka. By taka była trzeba ją kilka razy wyprać, wyprasować, zawiązać w warkocz lub przepleść między szczebelkami dziecięcego łóżeczka. Można też po prostu kupić używaną, szczególnie, że akurat chusty nie tracą (a nawet w miarę używania zyskują) na jakości. W czym chusta skośnokrzyżowa jest lepsza od elastycznej (o tak zwanych „pościelówkach”, uszytych z pierwszego lepszego kawałka materiału nie wspominając)? Przede wszystkim nośnością. Chusta tkana wystarczy na cały okres noszenia dziecka, elastyki trzeba porzucić, gdy dziecko ma z 3-4 miesiące – jest już za ciężkie i po prostu już w chuście „sprężynuje”. Dobra chusta tkana splotem skośnokrzyżowym z powodzeniem utrzymuje kilkulatka. Chusta tkana idealnie oplata dziecko, dzięki czemu jego kręgosłup jest odciążony, a maluch całkowicie bezpieczny. Jak wiązać chusty Nosząc dziecko w chuście do wyboru mamy kilka wiązań. Można się ich nauczyć samemu z instrukcji lub filmików, których – lepszej bądź gorszej jakości – w internecie jest od groma. Można też wziąć udział w warsztatach albo spotkać się na indywidualnych konsultacjach z doradcą noszenia w chuście. Jakąkolwiek formę wybierzecie, wiązać będziecie najpewniej kangurka, kieszonkę lub plecak prosty. Kangurek, ze względu na ułożenie dziecka w chuście polecany jest nawet dla kilkudniowych niemowlaków. Kieszonka to chyba najbardziej popularne wiązanie, lepiej jednak poczekać z nim aż maluch będzie miał przynajmniej 3-4 miesiące. A na górskie wyprawy i plażowe długie spacery najlepszy będzie plecak – kręgosłup rodzica w nim najlepiej znosi ciężar dziecka, a mały turysta widzi wszystko co może go zaciekawić. Zobacz jak wiązać chusty Gdy wiemy już jaką chcemy chustę i mamy wybrane wiązanie, pozostaje dobór długości chusty. Najbardziej uniwersalna i popularna jest długość 4,6 m. Osoba średniej postury zawiąże z niej wszystkie wiązania (ale przy plecaku i kangurku zostanie spory ”ogon”, czyli wolny kawałek chusty). W internecie i na stronach producentów są też tabele, zgodnie z którymi można dobrać długość chusty. Po tym wszystkim potrzeba trochę praktyki, żeby i dziecko, i rodzic przyzwyczaili się do chusty i… w drogę! * * * A na mniejszych i większych wyprawach chusty służą nie tylko do noszenia. W podróży stają się również niezastąpionym: – nakryciem/płaszczem przeciwdeszczowym, – kocem piknikowym, – „pojemnikiem” na zabawki, – hamakiem… A może macie inne zastosowania chusty?

Bardzo łatwa i wygodna opcja letnianakrycie głowy jest chustką na gumce. Dla dziewczynki o długich i średnich włosach - jest to doskonała opcja, aby uchronić się przed gorącem. Obecność gumy oznacza, że nakrycie głowy nie rozwiązuje, nie ślizga się, nosi się szybko, ale nosi jest popularny w Rosji od dawna, pomagaunikaj udaru słonecznego, chroń włosy przed wypaleniem i wiatrem. Teraz jest to stylowe akcesorium z wieloma wariantami krawiectwa, skali kolorów i ozdób. W tym artykule przyjrzymy się, jak samodzielnie uszyć chustę na gumce, z której materiałów i wzorów lepiej są najlepsze tkaniny?Jeśli chodzi o tworzenie ubrań dla dziecka,chcąc nie chcąc myślisz o tkankach, które są najlepiej używane. W dzisiejszych czasach wiele osób zaczyna spekulować, w jaki sposób materiał może wpływać na ludzkie zdrowie. Coraz więcej osób rozpoznaje pozytywny wpływ naturalnych tkanek na zdolność płótna i jedwabiumateriały poprawiające krążenie krwi, oprócz tego, że mają właściwości antybakteryjne, nie suszą skóry głowy i nie psują włosów. Tkanina bawełniana jest uniwersalna. Latem nie będzie gorąca w tak lekkiej chustce na gumce. Dla dziewczyny odpowiedniej i naturalnej dzianiny. Jest elastyczny i wszechstronny. Na letnie dni są dobre produkty z perkalu, perkalu, produkuj przyjazne dla środowiska tkaniny zbambus, pokrzywa, soja, konopie. W końcu każdego roku coraz więcej ludzi rozumie zalety rzeczy naturalnych, które nie tylko ozdabiają nasze ciało, ale także dbają o szyciaPrzed szyciem chustki na elastycznej taśmie, potrzebujeszmyśleć o stylu przyszłego produktu. Dla małych dzieci najlepszą opcją jest chusta z elastyczną dzianiną z miękkiej dzianiny wokół całej głowy. Trzyma się dobrze, nie ślizga się, nie wywiera nacisku na skórę wersja krawiectwa może być prostaBawełniany szal z elastyczną taśmą z tyłu, włożony w ten sam materiał, co główna część. Jednocześnie jest on wszyty w materiał i otrzymuje pasek tkaniny z elastyczną przypadku starszych dziewczynek możesz zasugerowaćuszyć bandanę. Teraz ta wersja chusty na gumce z dzianiny jest bardzo popularna. Jest noszone inaczej. Możesz dołączyć materiał i nosić go jako bandaż. Jeśli naciągniesz materiał, otrzymasz dzianinowy szal, który pokryje całą powierzchnię czubka głowy. Elastyczna dla tej wersji jest szyta dłużej niż dla drugiego proponowanego opcjaJeśli dziecko czuje się niekomfortowo nosząc chustkękrawaty wiązane, a moja mama nie ma maszyny do szycia, to jest najłatwiejszy sposób na wprowadzenie gumki do gotowego produktu. Weź chustkę zakupową i wyciąć ostre krawędzie wzdłuż płaskiej linii. Następnie należy dołączyć szeroką gumową taśmę, która łączy ze sobą oba to zrobić, możesz po prostu go uszyć, zginając krawędziechustka dwukrotnie po złej stronie. I możesz ukryć gumową taśmę w rurce uszytej z ciętego materiału. Wszystkie szwy chowają się w środku, dzięki czemu nie zobaczysz, że szalik został przerobiony chust dla niemowlątDla najmłodszych możesz uszyć chustęna elastycznej taśmie na wzór zaproponowany poniżej. Tkanina będzie potrzebować dwóch rodzajów: cienkiej bawełny na główny szal i dzianiny do paska wokół głowy. Główna tkanina jest złożona na pół po złej stronie, a wzór jest wykonany. Możesz zrobić klapę, ale możesz uszyć bez niej. Wtedy szalik będzie lżejszy i cieńszy. Długość i wysokość wzoru zmienia się w zależności od wielkości głowy cięciu, musisz pracować nad overlockiem, aby przetworzyć krawędzietkanka. Następnie porozmawiamy o elastycznym zespole. Miękkie centymetry mierzą część głowy wokół czoła i okolicy potylicznej. Wytnij prostokąt, którego długość odpowiada pomiarowi, a szerokość jest dwa razy szersza niż przyszła guma. Następnie, po złej stronie, należy złożyć prostokąt dwukrotnie i uszyć materiał na długość. Następnie odwróć się do przodu i dobrze wyprasuj. Pozostaje przymocować chustkę do dzianej gumki. Następnie przymocuj powstały produkt do główki dziecka i, poprawiając rozmiar, zszyj pasek potyliczny. Wszystko, chustka na elastycznej opasce na wzorze jest chusta z gumką za plecamiTaki nakrycia głowy jest odpowiedni dla dziewcząt wszelkiego Tkanina może być zarówno z bawełny, jak iz jedwabiu. Do ozdabiania produktu poleca się szycie przy pomocy mankietu, zawiązać koronkowy wzór z haczykiem, przyszyć aplikację w postaci kwiatu lub zdjęcie dziecka, dodać klapę. Elastyczność i obrzeża mogą być szyte z jednego materiału, na przykład monofonicznego i głównej chustki - z kwiatów lub innych jasnych szyciem chustki na elastycznej taśmie, potrzebujeszDokonaj pomiaru głowy od środka czoła do szyi. Będzie to wymagało kwadratu z tkaniny w zależności od wielkości chusty, krawędzi, prostokąta o podwójnej szerokości, dopasowanego do rozmiaru przyszłej dziąsła. Wskazane jest, aby mieć maszynę do szycia, a następnie szalik będzie na gumce: mistrzowska klasa krawiectwaDo krawiectwa trzeba wziąć kwadrat tkaniny o wymiarach 25x25 cm izłóż go po przekątnej. Przesuń tak, aby linia zagięcia była płaska. Następnie część dzieli się na dwa trójkąty. Na nogach jednego z nich jest wszyta na brzegach warkocza. Następnie obie części są złożone do siebie. Od spodu należy dołączyć tylko linie z oplotem. Następnie produkt jest przekręcany z przodu. Konieczne jest wygładzenie wszystkich szwów, wygładzenie krawędzi uszyjesz szarfę bez warkocza, to możeszpo prostu złóż kwadrat na pół, nie przecinając go na dwa trójkąty. Aby następnie zszyć elastyczną taśmę od tyłu, ostre naroża obrabianego przedmiotu są odcinane i delikatnie przyklejane z obu stron, tak jak na przykładowym rozpoczyna pracę na gumce. Aby to zrobić, zmierz pasek tkaniny o szerokości 6 cm, złóż go na pół, złą stroną do góry i zszyj krawędź. Następnie odwróć go z powrotem na przednią stronę i wyprasuj brzegi i szwy następnej chustki na gumowej opasce. Klasa mistrzowska jest prosta, więc przechodzimy do następnego etapu. To jest szycie tkanina wyglądała tak, jakby była zmontowana, potrzebujeszweź szeroką gumkę (na przykład 2,5 cm) i włóż ją do tej szmatki, przyszywając ją do krawędzi tkaniny za pomocą wycięcia. Następnie obrabiany przedmiot wkłada się do nieobrobionej krawędzi szalika i mocuje do maszyny do szycia wraz z elastyczną przymocowaniu tkaniny do elastycznej taśmy, po ostatnim przymierzeniu chustki do głowy dziecka, dodają ją również po drugiej koniec produkt jest dobrze prasowany po obu stronach. Własnymi rękami chustka na gumce nie jest trudna do chustekIstnieją różne opcje dekoracji wykończeniaprodukty. Możesz zbudować łuk z tego samego materiału lub dołączyć kwiat, mocując duży koralik, kamyk lub jasny guzik do środka. Pięknie wygląda aplikacja. Zasadniczo jest to obszerne kwiaty z płatkami, gotowe rysunki postaci z kreskówek lub słynne ozdoba to sznurowana koronkawokół szwów. Można je nabyć w sklepach z akcesoriami do szycia lub pojedynczo splotem z cienkich nitek bawełnianych za pomocą szydełka. Kant może być przyczepioną wstążką lub pasiem kontrastowej tkaniny przyszytej do produktu wzdłuż konturu głowy, czyli na przeciwprostokątnej trójkącika gotowego produktu jest manifestacjąfantazje mistrza. Wybór elementów wystroju zależy również od wieku przyszłej gospodyni nakrycia głowy. Dlaczego nie skonsultować się z dzieckiem? Dziewczyny są cudownymi marzycielami i wynalazcami. Ich rada może okazać się całkiem oryginalna, a nawet po zrealizowaniu pomysłu dziecko będzie bardzo zadowolone z noszenia takiej bandanna dla dziewczynkiJak uszyć chustę na gumce dla małych dzieci, mypowiedział. Istnieje wariant podobnego nakrycia głowy dla starszych dziewcząt, które mają długie włosy. Sew bandany z różnych tkanek. Odzież z dzianiny jest wygodna, ponieważ dobrze się produkt jest zszyty w dwóch częściach: szerokie taśmy główne i wąskie do taśm elastycznych. Jedyną trudnością w tym procesie jest dokładne ułożenie fałd bocznych, które wykonują przejście od szerokiej do wąskiej części szalika. Musimy postarać się, aby były jednolite i identyczne po obu stronach produktu. Resztę wykonuje się zgodnie z powyższymi dekoracji użyj przyszytych na wierzchuczęści przecinających się pasków tej samej tkanki. Inną interesującą opcją - do podstawy, w miejscu mocowania gumy, są wkładki z lekkiej tkaniny o prostokątnym kształcie z ostrymi końcami. Góra lub strona szarfy są związane w tego nakrycia głowy jest absolutnie łatwe. Po przejściu fantazji możesz stać się właścicielem unikalnego produktu, który przyciągnie uwagę przechodniów oryginalności tego pomysłu.>

Spodenki – jak uszyć jak zrobić wykrój na podstawie ubranka, a teraz krok dalej, czyli szyję z tego spodenki. Proste, nawet bardzo, miłe i przyjemne. Im więcej szyję tym więcej mam z tego frajdy 🙂 Niech to Was też zmotywuje. A tym razem spodenki z motywem pepitki! 🙂 Dobór materiałów na spodenki Wybrałam pepitkę, bo szalenie podoba mi się ten wzór. Lubię szaliki z pepitką, sukienki, a nawet mam chustę w pepitkę. Całe spodenki z pepitki wydały mi się zbyt „dziewczęce”, więc dałam ciekawe dodatki – kieszonki i ściągacze na dole. 0,5 m dzianiny dresówki szary melanż dzianina dresówka pętelka (wystarczy 1 FQ) 50 cm gumy 10 cm ściągacza czarnego troczki (tasiemka bawełniana, sznurówka) Poczytajcie o materiałach oraz zobaczcie, jak zrobić wykrój na bazie ubranka, a jak korzystacie z wykrojów z burdy czy ottobre to zobaczcie, jak czytać gazetowe wykroje. Jak uszyć spodenki – tutorial krok po kroku Szycie spodenek nie jest trudne, ja trochę nauczyłam się na małym kursie (zobacz, jak zacząć szyć ubranka dla dzieci) oraz korzystając z zagranicznych tutoriali np. czy W ogóle na anglojęzycznych stronach jest bardzo dużo pięknych ubranek, u nas dopiero ta „moda” na szycie designerskich rzeczy dla dzieci chyba się rozwija i bardzo fajnie 🙂 Krok 1. Wycinam z materiału kształt zgodny z wykrojem z 1 cm marginesem na szwy. Materiał kroję tak, by szerokość materiału była szerokością spodni (inaczej będą się rozciągać nie tam, gdzie chcemy). Krok 2. Spinam jedną nogawkę przodu z tylną od pupy do dołu i zszywam. Krok 3. Przykładam kieszonki. Tu łatwo się pomylić, bo spodenki są tak zszyte, że aż chce się je odwrotnie położyć 🙂 Krok 4. Przygotowuję kieszonkę. Obszywam rant zwykłym ściegiem prostym. A potem przypinam szpileczkami i też prostym ściegiem po krawędzi przyszywam kieszonkę. Krok 5. Jedną nogawkę wywijam na prawą stronę i wsuwam w drugą, tak by dwie nogawki złączyły się prawymi stronami. Krok 6. Łączę i zszywam krok. Krok 7. Teraz tylko ściągacze na dole i pas 🙂 Krok 8. Ściągacz zszywam, składam na pół i nasuwam na nogawkę by nieobrębione fragmenty materiału się zetknęły. Zszywam (po lewej widać zaznaczone szpilkami, a prawa nogawka już przyszyta i odwinięta 🙂 Krok 9. Tak samo ściągacz w pasie. Ściągacz jest krótszy niż szerokość spodenek, więc albo naciągam materiał albo robię zakładki. Ja wolę ten drugi sposób. Krok 10. Na koniec wsuwam gumę w nieobszyty fragment ściągacza. Zszywam i zaszywam ściągacz. Doszywam dekoracyjne troczki. Gotowe. A to po lewej spodenki na bazie których powstał wykrój, a po prawej rozmiar większe spodenki uszyte przeze mnie, dresowe z gotowe spodenki. Przyznam się Wam, że spodenki tak bardzo mi się spodobały, że kolejnego dnia uszyłam drugie takie same o rozmiar większe (dodałam 3,5 cm na długość i po 0,5 cm po każdym boku i 1 cm na górze). Świetnie leżą i są ładne. [caption id="attachment_8229" align="aligncenter" width="569"] Spodenki dresowe z pepitką[/caption] Na bazie jednego wykroju można uszyć wiele różnych spodni 🙂 [caption id="attachment_8233" align="aligncenter" width="569"] Detale – ściągacz z pepitkowego materiału[/caption] [caption id="attachment_8230" align="aligncenter" width="569"] kieszonki naszyte na spodenki, czyli najprostsze :)[/caption] [caption id="attachment_8232" align="aligncenter" width="569"] I gotowe spodenki z pepitkowymi wstawkami.[/caption] Podobają Wam się? mam nadzieję, że sami też coś uszyjecie. Uszycie tych spodenek zajęło mi za pierwszym razem 3 godziny, bo długo dopasowywałam kieszonki by nie pomylić nogawki i nie przyszyć ich odwrotnie 🙂 Za drugim, te rozmiar większe uszyłam w ok. 2 godziny 🙂 Do dzieła! :)]]> Chcesz schudnąć, ale nie masz czasu na gotowanie? Sprawdź mój bestsellerowy turbo jadłospis ➡️ „Nie mam czasu”, będziesz zachwycona! 14 Odpowiedzi Ale świetne 😮 Jestem praktykantką w sklepie i powiem ci że te spodenki które uszyłaś nie różnią się prawie wcale od tych które mamy na sklepie 😀 pozdrawiam :* No muszę się wziąć w końcu za porządne szycie 🙂 Może zrobisz jakieś tutoriale dla starszych? 😀 No nie mogę ale ty masz wiele talentów 🙂 a kiedy będzie znów coś kulinarnego.. ? Bardzo fajne!! Faktycznie wciagnelo Cie szycie!! Zainspirowalas mnie 🙂 xx Uwielbiam Pani poradniki, od jakiegos czasu sledze i upieklam buleczki ktore wyszly przepyszne duzo dowiedzialam sie na temat pieluszek wielorazowych wózków itp a teraz urzekly mnie filmiki w jak prosty sposob za pomocą kawalka materialu i maszyny mozna wyczarowac cuda dla dzieciaczkow. Efekt tego jest taki ze kurier właśnie dostarczyl mi maszyne do szycia i zaczynam swą przygode z szyciem nie zapominając o Pani wskazówkach 😀 dziękuję 🙂 Mój ulubiony temat 🙂 Wczytuję się intensywnie, a nawet nie mam maszyny, ale czekam na promocję w lidlu, a jak już się marzenie o kupnie maszyny spełni, to na pewno będę szyć z Twoich wskazówek. Motywujesz niesamowicie. Jesteś bardzo pozytywną osobą i zarażasz energią i entuzjazmem. To właśnie z Twoich wpisów zakręciło mnie totalnie na punkcie szycia, a jak już siądę do maszyny, to będą mnie siłą do niej odciągać hehe pozdrawiam cieplutko 🙂 Idzie wiosna może by tak uszyć komin dla dziecka 😀 ? Przydałby się poradnik 😀 szyje amatrosko gdyz lubie 🙂 zawsze chcialam nauczyc sie szycia profesjonalnego , czy to na kursie czy w szkole ale stalo sie inaczej 🙂 te filmiki sa wspaniale 🙂 – a Ty wszechstronnie uzdolniona 🙂 pozdrawiam 🙂 Bardzo pomocny tutorial! Właśnie przerabiam nieużywane koszulki i spodnie na dziecięce spodenki:) Szkoda ze zewnetrzna nogawka nie jest na zgieciu tkaniny Jaką długość i szerokość powinny mieć ściągacze? Nie wiedziałam, że tak fajnie można wpleść pipetkę 😀 Wygląda świetnie Dodaj komentarz

Szycie z maluchami to wspaniała zabawa dla całej rodziny, w trakcie której nasze szkraby zdobędą wiele nowych umiejętności przydatnych w późniejszym dorosłym życiu. Szycie nie tylko rozwinie zdolności manualne naszego dziecka, lecz także rozbudzi w nim kreatywność i nauczy koncentracji oraz cierpliwości. Zobacz, jak nauczyć dziecko ostre!Naukę szycia zacznij od szybkiej lekcji zasad BHP. Nie wszystkie dzieci mają świadomość konsekwencji nieostrożnego korzystania z przyborów krawieckich. Uczul malucha na wszystkie ostre przedmioty. Pokaż, jak prawidłowo trzymać nożyczki i jak ich używać. Wskaż przedmioty mogące pokaleczyć skórę (igły itp.). Przypomnij, w jaki sposób przemieszczać się z ostrymi rozpoczęciem nauki szycia warto także zaopatrzyć się w specjalne igły dla dzieci. Wykonane są z lekkiego plastiku i posiadają tępą końcówkę, a także duże oczko, przez które łatwiej dziecku przewlec włóczkę. Używając takich igieł, mamy pewność, że nasz maluszek nie zrobi sobie nieopatrznie krzywdy. Nie musimy się także obawiać o to, że dziecko pokłuje paluszki. Ćwiczenia dla adeptów krawiectwa dostosowuj do wieku i umiejętności manualnych dziecka. Jednym z lepszych treningów szycia i cierpliwości jest przyszywanie guzików. W trakcie maluch ćwiczy precyzję i dokładność. Z czego to się składa?Zanim zaczniemy przygodę z szyciem, należy naszemu szkrabowi dobrze wytłumaczyć, na czym ono polega. W tym celu możemy rozpruć na kawałki starą część garderoby, z której nasz malec już wyrósł, a potem pozwolić dziecku samodzielnie dopasować do siebie elementy tych materiałowych puzzli. Później wspólnie spróbujcie je połączyć za pomocą nici i poćwiczcie na nim maszyna do szyciaJeśli naszemu dziecku spodobały się pierwsze próby szycia, to warto zainwestować w dziecięcą maszynę do szycia. Taki sprzęt nie tylko bezpiecznie wprowadzi go w świat tworzenia własnych ubrań, lecz także rozwinie jego zainteresowania. Szycie na maszynie dla dzieci jest proste w obsłudze i zaprojektowane specjalnie dla niecierpliwych rączek naszych szkrabów. Na grafice: 1. Maszyna do szycia dla dzieci w zestawie z żelazem, 35,88 zł Szyjemy misiaWszyscy dobrze wiedzą, że dzieci kochają misie – pluszowe maskotki to element każdego dzieciństwa. Stworzenie takiego misia to doskonała zabawa dla każdego malucha. Do jego przygotowania potrzebne nam będą jedynie proste kształty wycięte z materiału, a także wata i guziki na oczka. Uszycie maskotki to dla maluchów nie lada wyzwanie. Przede wszystkim muszą dokładnie połączyć ze sobą wszystkie krawędzie, przy czym nieodzowna będzie pomoc mamy. Taki pluszak wart jest jednak zachodu - stworzony własnoręcznie przez nasze dziecko, będzie przez nie kochany torebkę na zakupyPopularne materiałowe torby to nieodzowny atrybut większości zakupów. Choć w sklepach dostępne są one w wielu różnych deseniach i motywach, jednak do naszej zabawy potrzebne nam będą „szmacianki” jednokolorowe, najlepiej w jasnych barwach. Ze skrawków materiałów powycinajmy zawczasu różne wzorki dla naszych dzieci – mogą to być kwiaty, misie, chmurki, a dla starszych chłopców np. kontury samochodów. Z dostępnej puli ozdób pozwólmy naszym pociechom samodzielnie wybrać i umiejscowić dekorację na torebce, a następnie pomóżmy im je przyszyć. Taka spersonalizowana torba doskonale nadaje się na codzienne zakupy, a każda mama będzie ją nosić z prawdziwą dumą! Na grafice: 1. Dziecięcy zestaw do szycia, 38,92 zł

Noszenie malucha, gdy jest ciepło to nic trudnego, wkładasz dziecko do nosidełka lub chusty i gotowe. Jednak gdy robi się chłodniej, wiele osób rezygnuje z noszenia, ponieważ martwią się, czy dziecko nie zmarznie i czy będzie mu wygodnie. Chociaż zima w tym roku omija nas szerokim łukiem to przedstawiamy 6 sprawdzonych pomysłów jak nosić dziecko również w chłodniejsze dni. 1. Najważniejsza ochrona przy noszeniu zimą. Zabezpiecz przed chłodem to, co “wystaje” z chusty lub nosidełka ;), czyli głowę i nóżki. Na głowę idealnie nadają się kominiarki, ponieważ nie zsuwają się z głowy. Doskonale chronią uszy. Długi golfik zabezpiecza również szyję i klatkę piersiową malucha. Wybierz te uszyte z wełny merino, ponieważ zapewni ona maluszkowi ciepło. Dodatkowo wełna merino jest też termoaktywna, więc maluch nie będzie się w niej pocił. Więcej informacji o merino znajdziesz TUTAJ. Kominiarki marki ManyMonths są tak uszyte, że starczają na kilka sezonów. Oczywiście nie musisz ich używać tylko wtedy gdy nosisz malucha. Sprawdzą się doskonale również przy innych wyjściach. Jedna z fanek noszenia, Monika napisała: “kominiarka od was , sprawdza się super, jest bardzo ciepła, szybko się ją zakłada i ściąga co jest dla nas plusem 😊, bardzo lubimy merino.” Natomiast na nóżki idealnie nadają się kozaczki z owczej wełny lub buciki zimowe z wełny merino ocieplane dodatkowo polarem. Do środka zakładamy wełniane skarpetki i mamy 100% pewności, że malutkie stópki nie zmarzną. Jeśli chcesz dodatkowo zabezpieczyń nóżki to zerknij na kaszmirowe getry z dodatkiem wełny firmy Hoppediz. Jeśli maluch wyciąga ręce z nosidełka to przydają się również wełniane rękawiczki. 2. Jak ubrać dziecko do noszenia zimą? Ubierz dziecko “na cebulkę” i pamiętaj, że nosidło lub chusta to dodatkowa warstwa, więc nie ubieraj dziecka zbyt grubo. Tutaj również świetnie sprawdzi się odzież merino dla mniejszych dzieci body lub kombinezon dla starszych koszulka z długim rękawem. Odzież z wełny merino nie jest tania, ale dzięki temu, że jest odpowiednio zaprojektowana starcza na kilka sezonów. Ponadto wełny nie trzeba prać tak często, jak ubrań z innych materiałów, więc maluch może ją nosić praktycznie codziennie. TUTAJ znajdziesz informację jak dbać o wełnę merino. Do noszenias prawdzają się również pajacyki z polaru, ponieważ dają ciepło i zapewniają maluchowi swobodę ruchu. A co z ortalionowym kombinezonem? Jeśli chcesz nosić w chuście, to raczej odradzamy, ponieważ bardzo ciężko będzie Ci zamotać na nim chustę. Jednak nosząc w nosidełku, jest taka możliwość. Szczególnie gdy dziecko już chodzi i podczas spaceru będzie chciał się trochę poruszać na własnych nóżkach. Wówczas kombinezon będzie dobrym rozwiązaniem, ponieważ nie będzie trzeba dodatkowo ubierać malucha. 3. Jak ubrać siebie do noszenia zimą? Teraz pora na “nosiciela”. Na rynku jest wiele rozwiązań, jeśli chodzi o ubrania do noszenia. Kurtki softshellowe. Wykonana z wodoodpornej i wiatroodpornej tkaniny, ciepła, oddychająca kurtka zapewnia prawdziwy komfort i wygodę przy noszeniu. Trzeba jednak się liczyć z wydatkiem rzędu 500-600zł. Pamiętaj, że możesz poszukać też używanych kurtek, z drugiej ręki 😉 My polecamy kurtkę marki Twiga. Jest świetnie zaprojektowana i możesz ją nosić już gdy jesteś w ciąży. Wystarczy dokupić specjalny panel. Kasia napisała nam o kurtkach tak: ” Twiga to jednocześnie praktyczne i wygodne rozwiązanie. Swoją użytkuję intensywnie od ponad 4 lat, teraz już bez chuściocha – bo oprócz tego że jest wygodna, to dobrze wygląda i można ją nosić jako samodzielną kurtkę. U mnie sprawdziła się zarówno zimą (w mrozy można mieć pod spodem np. dodatkowy polar), jak i w chłodne jesienne czy wiosenne dni. To obowiązkowe wyposażenie na każdą turystyczną wyprawę. “UWAGA! Mamy dla Was na stronie kod rabatowy 5% na hasło: MAMAZEN! 😀Osłonki polarowe i softshellowe. Świetnie sprawdzają się, gdy chcesz zabezpieczyć przed chłodem malucha. Zakłada się je na nosidełko lub chustę. Często mają dodatkowo kapturek dla dziecka i kieszonkę, aby noszący mógł ogrzać ręce. Fajnym rozwiązaniem jest osłonka 3 w 1 firmy Hoppediz. Jest uszyta z polaru, a dodatkowo posiada dopinaną warstwę przeciwdeszczową oraz golfik dla dwojga, który zapewni ciepło obojgu. Ceny osłonek zaczynają się już od 130zł. Dobrym patentem jest też pożyczenie większej kurtki od partnera lub kupienie np. w secondhandzie za dużej kurki, w której zmieścimy się razem z maluchem. Pamiętaj, że maluch w chuście czy nosidełku będzie Cię grzał. Ponadto spacer z “obciążeniem” to też trochę wysiłku, więc będzie Ci od tego ciepło. Przetestuj różne rozwiązania. Ubierzcie się na krótki wypad i zobacz czy te, które wybrałaś jest dla Was komfortowe. 4. Na wierzch czy pod spód? To pytanie pojawia się jako pierwsze przy noszeniu zimą. Odpowiadamy, zawsze, kiedy to możliwe noś dziecko pod kurtką, szczególnie gdy nosisz w chuście, wówczas swoim ciałem dodatkowo ogrzewasz maluszka i będzie Ci też łatwiej. Im mniejsze dziecko, tym łatwiej nosić pod kurtką. Jeśli dziecko jest starsze, możesz je nosić na kurtce, ale musisz je dodatkowo doubierać i masz mniejszą kontrolę nad temperaturą ciała. Pamiętaj, to czy dziecko jest przegrzane, lub jest mu zimno łatwo sprawdzisz dotykając karczku maluszka. 5. Bezpieczeństwo przede wszystkim. Wychodząc z maluchem, szczególnie na śnieg, zwróć uwagę czy masz buty, które się nie również, że noszenie powoduje przesunięcie środka ciężkości i musisz trochę inaczej balansować ciałem, aby zachować wyjściem koniecznie posmaruj buzię dziecka kremem z filtrem, który zabezpieczy jego cieńką skórę przed mrozem. 6. Co jeszcze może się przydać? Jeśli wybierasz się na dłuższy spacer, warto wziąć ze sobą dla malucha coś ciepłego. Świetnie sprawdzą się przy tym butelki i termosy, które zapewnią utrzymanie temperatury i ciepły posiłek. A co Wy sądzicie o noszeniu w chłodne dni? Chętnie korzystacie z uroków zimy, czy wolicie poczekać z noszeniem na cieplejszą pogodę? Mam nadzieję, że udało mi się rozwiać Twoje wątpliwości związane z noszeniem zimą. Jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej lub masz wątpliwości, to serdecznie zapraszam do kontaktu mailowo: agata@ lub pod numerem telefonu: 508 012 016 🙂 #babylonia #coast #flexia #FTG #kavka #lennylamb #nosidelko #nosidelkoergonomicze #tula #zaffiro chustadladziecka chustadonoszenia kubek longies pieluchy wielorazowe pieluszki pieluszkowanie tatuaże torba ubranka manymonths wielopielo wiązanie

No i mamy lato :) Aż nie chce się siedzieć w domu. Każda świeżo upieczona mama karmiąca swoje dziecko piersią spotkała się jednak z problemem karmienia w miejscach publicznych. Nie zawsze bowiem da się znaleźć ustronne miejsce. Dlatego warto zaopatrzyć się w specjalną chustę umożliwiającą osłonięcie jedzącego bobasa. Zamiast jednak ją kupować, proponuję każdej (nawet początkującej) krawcowej wykonanie jej własnoręcznie. Więc jeśli jesteś (albo będziesz :) ) mamą karmiącą piersią, umiesz szyć ściegiem podstawowym na maszynie to jest to tutorial dla Ciebie! Co będzie nam potrzebne: 1. Materiał, z którego uszyjemy chustę. Proponuję przewiewną, cienką bawełnę lub tkaninę bambusową. Najlepiej jasną, aby nie nagrzewała się od słońca i w stonowanych kolorach, żeby nie zachęcać owadów. Potrzebny nam będzie kawałek materiału o długości 50-70cm (w zależności od tego, jaką dużą chustę chcemy). 2. Zapięcie. Ja wykorzystałam zwykłe zapięcie plastikowe, żeby mieć możliwość regulacji długości paska na szyję. Jeżeli jednak szyjecie dla siebie to możecie zrobić pasek nie zapinany albo zapinany na przykład na rzep. 3. Fiszbin od stanika (proponuję wyciągnięcie z jakiegoś starego, nie używanego już biustonosza). Będzie on służył wykonaniu takiego "okienka" do obserwacji jedzącego dziecka. 4. Nici, centymetr, nożyce i maszyna do szycia. Jak już mamy wszystko przygotowane zabieramy się za krojenie materiału. Na chustę potrzebujemy skroić: 1. Kawałek o wymiarach chusty powiększony o zapasy na podłożenie. Moja chusta ma wymiary 50x80cm, więc potrzebowałam wyciąć kawałek o wymiarach 54x84cm. 2. Paski (pasek) na szyję. Szerokość gotowego paska zależy od szerokości zapięcia. Moje zapięcie ma 2,5cm,więc potrzebowałam paski o szerokości 2,5cm*2 + 2cm na szew = 7cm. Długość pasków to 25cm i 60cm. Jeśli jednak robicie pasek bez regulacji to potrzebujecie jeden kawałek o szer. 7cm i długości odpowiadającej Waszym preferencjom (pamiętajcie jednak o tym, że musi on przejść przez głowę :) ). 3. Kieszonkę o kształcie trójkąta. Moja ma wymiary 23cm na 23cm. Zaczniemy od uszycia pasków: Oba kawałki materiału składamy na pół (oczywiście dłuższym bokiem). Zszywamy wzdłuż dłuższego boku i wywijamy na prawą stronę. Prasujemy. Jeden koniec dłuższego paska podkładamy na dwa i zszywamy. Mocujemy zapięcia. Dolną część zapięcia przyszywamy na stałe. Paski są już gotowe do wszycia, więc zabieramy się teraz za kieszeń. Dłuższy bok trójkąta zakładamy na dwa, szpilkujemy i zszywamy na maszynie. Końce wyrównujemy poprzez obcięcie nadmiaru tkaniny. Kieszeń odkładamy. Teraz musimy zmierzyć długość naszego fiszbina, w celu zaznaczenia miejsca wykonania tuneliku na "okienko". U mnie jest to 30 cm. Na dłuższym boku chusty zaznaczamy środek. Długość fiszbina dzielimy na dwa i odkładamy odpowiednią wartość z każdej strony środka. Boki chusty przygotowujemy do podłożenia. Ja w tym wypadku podłożyłam je na dwa i przyszpilkowałam. W jednym z dolnych rogów układamy kieszeń i szpilkujemy ją razem z chustą. Szycie podłożenia zaczynamy od lewej strony tunelika na "okienko"! Stębnujemy całość. Gdy ponownie dojeżdżamy ściegiem do tunelika, wsuwamy w niego fiszbin. Z fiszbinem w środku kończymy szycie. Miejsca początku i końca tuneliku zaszywamy dość gęstym ściegiem. Przyszywamy paski w miejscach rozpoczęcia i zakończenia "okienka". I gotowe :) Tak prezentuje się gotowa chusta: Przy okazji uszyłam też chustę dla siebie: A tak prezentują się chusty w akcji :) W przyszłym tygodniu rozpocznie się konkurs, w którym do wygrania będzie uszyta dziś chusta!!! Stay tuned!!!

jak zacząć szyć ubranka dla dzieci. Dla mnie to też usystematyzowanie wiedzy z warsztatów. Jak zacząć szyć ubranka dla dzieci? Chyba głównie trzeba chcieć! 🙂 Zebrałam jednak w kilku punktach fajne rady, jak zacząć i że to wcale nie takie trudne. Do dzieła! Po pierwsze wykrój Dobrze mieć wykrój. Do tej pory szyłam raczej kocyki (zobacz kocyk minky), zabawki, pościel czy inne drobiazgi. O ubrankach wiedziałam niewiele, ale wydawało mi się, że można usiąść, narysować wykrój i voila. Otóż to nie takie proste, przynajmniej nie na początek (sic!). Da się, ale po co sobie utrudniać. Są książki, gazety z wykrojami i warto z nich korzystać. Łatwiej zmienić coś w gotowym wykroju, niż rysować na nowo. Można też odrysować obecne ubranko dziecka, ale wydaje mi się, że warto zacząć z wykrojami by nabrać dobrych nawyków. Z gazet zerknijcie na Burde (dla dzieci, bo w zwykłej jest niewiele dziecięcych ubranek, sama mam gdzieś swoje egzemplarze w szafie) a także poszukajcie prasy zagranicznej. Miałam okazję oglądać Ottobre. Kartkowałam magazyn i w zasadzie na każdej stronie widziałam coś co chciałam uszyć dla swojego dziecka. Wzory, kroje jakieś takie nowocześniejsze niż w Burdzie. [caption id="attachment_7521" align="aligncenter" width="533"] Kilka fajnych czasopism z wykrojami[/caption] Po drugie szablon Bierzemy wykrój, odrysowujemy go na papier, wycinamy, przykładamy do materiału i do dzieła. Szczerze? Nie pracowałam wcześniej z takimi wykrojami (nazwijmy je multi – na jednej stronie jest bardzo dużo wzorów). Trudno mi było się połapać. Podpowiem i sama mam nadzieję zapamiętam – numer szablonu z wykrojami, kolory i cyfry – to cała magia 🙂 [caption id="attachment_7522" align="aligncenter" width="533"] Odrysowane, wycięte, czeka na zszycie.[/caption] Po trzecie materiał Wybór materiału na ubranko dla dzieci wydaje mi się kluczowy. Fajnie zacząć od czegoś prostego. Karolina, która prowadziła warsztaty (na co dzień pisze bloga ) przyniosła świetny materiał w koty. Dzianina dresowa, 290 g/m2. Świetna do pierwszych prac, a ubranka, które powstają są wygodne. Tak, po prostu wygodne 🙂 [caption id="attachment_7523" align="aligncenter" width="569"] Skrawki materiałów[/caption] Po czwarte maszyna O maszynie pisałam (zobacz, jak kupić maszynę do szycia). Na warsztatach były świetne maszyny Brother (nie znałam, nie trafiłam wcześniej, ale szyło mi się fajnie). Maszyna się przyda na pewno i niekoniecznie overlock 🙂 Ot zwykła, byle miała ścieg zygzakowy. [caption id="attachment_7518" align="aligncenter" width="569"] Szyjemy! 🙂 to prostsze niż się wydaje – serio![/caption] Po piąte chęci W sumie wystarczy chcieć. Całe spodenki można wyczarować w 1,5-2 godziny od podstaw, będąc totalnym laikiem i początkującym. Ja mam chęć na więcej. Podoba mi się. A stukot maszyny jest bardzo relaksujący. A Wam podoba się? Szyjecie coś dzieciom? Chciałybyście uszyć? [caption id="attachment_7520" align="aligncenter" width="533"] Spodenki prawie gotowe 😀 jeszcze drugi ściągacz, pas i będą piękne :)[/caption]]]>

Ma to też niebagatelne znaczenie dla bezpieczeństwa malucha, a także prawidłowej techniki wiązania. Pierwotna idea, jaka leży u podstaw noszenia, a może bardziej kangurowania, to kontakt skóra-do-skóry. Jest on nieoceniony w pierwszych tygodniach życia dziecka, ale trudno sobie wyobrazić takie noszenie na spacerach, szczególnie, gdy za oknem wcale nie przygrzewa lipcowe słońce. Na pewno warto zminimalizować ilość warstw ubioru między opiekunem a dzieckiem, a ochronę przed niesprzyjającą aurą zapewnić okrywając się wspólniewiększym polarem, bluzą czy specjalna kurtką dla dwojga. Gdy dziecko oddzielają od nas jedynie 1-2 warstwy materiału (optymalnie naturalnego i przewiewnego) jest ono ogrzewane ciepłem ciała rodzica, lepiej słyszy bicie jego serca, a rodzic „czuje” swoje dziecko i jego oddech. Również zamotanie malucha jest wtedy i łatwiejsze i pewniejsze – zbyt wiele warstw ubioru może spowodować, że rodzic nie będzie do końca wiedział, w jakiej pozycji znajduje się dziecko, a to przecież podstawa dobrego noszenia – dobra pozycja. Grube swetry, szorstkie czy śliskie tkaniny (kombinezony i kurtki ortalionowe!) też nie są najlepszym pomysłem, gdyż skutecznie utrudnią nam fazę dociągania chusty. Warto pamiętać, że niemowlak często w chuście śpi, kładąc policzek lub czółko na dekolcie mamy – biżuteria, ostre czy drapiące aplikacje, kłaczki, guziki, suwaki nie uprzyjemnią raczej małemu chuścioszkowi drzemki. Chustę trzeba potraktować jak jedną, dodatkową warstwę ubioru i w ten sposób dobierać strój na wspólny spacer. Zależnie od pogody docieplenia mogą wymagać stópki i łydki, dłonie i oczywiście główka. W upalne lato te same miejsca „ubierzmy” w dobry krem z filtrem mineralnym. W przypadku nosideł warto pamiętać, że nie otulają one tak szczelnie dziecka, jak chusta. Na rynku można znaleźć wiele akcesoriów, które pomogą optymalnie ubrać malucha – getry, buciki, golfy dla dwojga, kominiarki, kombinezony polarowe, np. z odpinanym brzuszkiem etc. Ale swobodnie używając tego, co mamy w standardowej garderobie niemowlaka, możemy osiągnąć to samo – komfort i bezpieczeństwo noszenia. Sytuacja z ubiorem zmienia się nieco, gdy nasz maluch podrośnie na tyle, by chcieć eksplorować świat na własnych nogach, a my nadal uważamy chustę za optymalny środek transportu. Oczywiście chodziaczka należy ubrać stosowanie do aury, a uwagę przyłożyć do tego, by zarówno jego, jak i nasz ubiór nie utrudniał zamotania chusty czy założenia nosidła. A przy okazji najlepszy płaszcz proponujemy zostawić w szafie, by nie ucierpiał w kontakcie z ubłoconymi kaloszkami. Sesja powstała przy pomocy Akademii Noszenia Dzieci. Makijaż: Iza Kućmierowska. Dziękujemy By: Magdalena Sendor jedna z pierwszych mam aktywnie i profesjonalnie promujących chustonoszenie w Polsce, współzałożycielka i trener Akademii Noszenia Dzieci, pierwszej polskiej szkoły dla doradców noszenia (2010) oraz autorka książki „Noś swoje dziecko. Dlaczego, jak i w czym” (wyd. Harmonia, 2008). Założycielka strony dla rodziców o alternatywnych sposobach bycia z dzieckiem – która działa od 2006 r. Od 2007r. prowadzi warsztaty dla rodziców: chustonoszenia, masażu Shantala, Pozytywnego Rodzicielstwa – o komunikacji rodzic-dziecko. Gorąca zwolenniczka świadomej, empatycznej komunikacji i Porozumienia bez Przemocy (NVC) – ukończyła Studium Porozumienie Bez Przemocy Marshalla B. Rosenberga (2008-2009), Trening Skutecznego Rodzica Thomasa Gordona (2008), Intensywny Kurs Mediacji wg Porozumienia Bez Przemocy (2010-2011), kurs Współpraca w organizacjach – Porozumienie Bez Przemocy Marshalla B. Rosenberga (2011). Mama dwójki dzieci – 5 i 2 lata. Wielbicielka jazzu, gór i tanga. Chusta tkana – na brzuchu, na biodrze, na plecachNosimy w każdą pogodęErgonomicznie w nosidleJak się uczyć wiązać chustę?Chustotata Zobacz wszystkie artykuły tego autora

Czapka z chusty Czy w Twoich chusto-zbiorach drzemią chomikowane skrawki, czekające na specjalną okazję? Jeżeli tak, to teraz możesz sama nadać im drugie życie przerabiając np na….jesienno-zimową czapkę! Oryginalną, niepowtarzalną i co najważniejsze- wykonaną własnoręcznie! Nikt nie będzie miał takiej! Kiedy nadejdą już chłodne poranki i zimowe przymrozki, Ty będziesz przygotowana! Uszyj sobie czapkę pasującą do Twojego chusto – stosu! A jak już się rozkręcisz, to obszyj całą rodzinę 🙂 Oryginalna czapka może też być doskonałym pomysłem na świąteczny prezent dla bliskiej osoby. Obejrzyj wideo tutorial (wykrój do pobrania na dole artykułu) Pokażę Ci krok po kroku jak uszyć czapkę samodzielnie na domowej maszynie do szycia! Jeżeli Twoje dzieci wyrosły już z okresu chustonoszenia, poślij swoją chustę w kolejne, kochające ręce lub nadaj jej nowe życie w postaci przydatnych akcesoriów, które na lata posłużą Tobie i Twojej rodzinie. Przekazuję w Twoje ręce instrukcję, w której krok po kroku opisałam jak samodzielnie przygotować wykrój dostosowany do wymiarów Twojej głowy, jak przygotować, skroić materiały oraz jak uszyć czapkę na domowej maszynie do szycia. Co będzie potrzebne? By uszyć czapkę z chusty wg proponowanej przez nas formy przygotuj (podane wartości są przystosowane dla czapki na głowę o obwodzie 56 cm):przygotowany samodzielnie lub pobrany w formie PDF wykrój;ok 60 cm (szerokość) x 27 cm (wysokość) tkaniny wierzchniej (fragment chusty);ok 60 cm (szerokość) x 27 cm (wysokość) podszewki (np cienkiej bawełnyT-shirtowej, lub dresówki);około 50 cm (szerokość) x 16 cm (wysokość) ściągacza;nici uniwersalne w kolorze pasującym do tkaniny, nożyczki, metr krawiecki, szpilki, kredę, linĳkę;maszynę do szycia (może być domowa maszyna do szycia posiadająca ścieg zygzakowy, overlock domowy lub przemysłowy). Mocno wierzę, że te cudne tkaniny warto przerabiać nadając im fantazyjne kształty i formy użytkowe. Są piękne i trwałe. Ich wzory są wyjątkowe i nie do kupienia w “sieciówkach”. Gorąco zachęcam Cię do spróbowania własnych sił w szyciu, jeśli jednak nie masz możliwości, nie chcesz lub wolisz sięgnąć po gotowy egzemplarz, zapraszam Cie do obejrzenia czapek dostępnych w naszym Jeżeli nie potrzebujesz – nie kupuj! Jeżeli możesz zrobić sama – działaj! Świat będzie Ci wdzięczny za upcycling i nowe życie wyprodukowanych już tkanin. Z wykroju możesz szyć na sprzdaż Tutorial oraz wykrój jest dostępny także na naszej platformie (po zalogowaniu). Jeżeli masz już swoje konto u nas – znajdziesz te materiały w swoim panelu kursanta. Jeżeli jeszcze nie masz u nas konta, załóż je bezpłatnie i ciesz się wygodą korzystania z naszych jest darmowy na zawsze. Jeżeli jesteś z nami dłużej, możesz go już znać – pojawił się u nas już rok temu. Dla wygody przenieśliśmy go w to miejsce oraz na platformę kursowę, by nasze Kursantki miały wszystko w jednym materiał ten podoba ci się i okazał się dla Ciebie przydatny – daj mi o tym znać w komentarzu i udostępnij go innym. Dzięki temu będziemy wiedzieli, że warto takich darmowych treści tworzyć szycia!Kamila

Pytanie nadesłane do redakcji Jak ubierać dziecko do chusty? Odpowiedziały lek. med. Katarzyna Jamruszkiewicz Zakład Medycyny Rodzinnej, Szpital Uniwersytecki, Kraków Katarzyna Kramek Doradca Noszenia ClauWi® Katarzyna Jamruszkiewicz: Ubranie dziecka do chusty należy dopasować do temperatury otoczenia, w jakim będziemy przebywać. Należy pamiętać, że chusta stanowi dodatkową warstwę, a czasem nawet trzy warstwy w zależności od wiązania i jej rodzaju (chusty elastyczne). Trzeba to uwzględnić ubierając dziecko. Zarówno przegrzanie, jak i wyziębienie są niekorzystne dla najmłodszych. Maluchy, bardziej niż dorośli, wrażliwe są na skrajne temperatury, gdyż ich zdolność do termoregulacji jest ograniczona. Należy obserwować dziecko, jeśli malec zadowolony uśnie w chuście, zapewne ma komfort cieplny. Najlepiej dotknąć karku dziecka, powinien być on ciepły. Jeśli jest gorący, spocony – dziecko ubrane jest za grubo, jeśli chłodny – zbyt cienko. Nie należy kierować się sprawdzaniem temperatury na rączkach i nóżkach, gdyż dzieci mają słabsze krążenie i mogą mieć chłodniejsze (ale nie zimne!) kończyny. Ubranka, które nosi dziecko powinny być uszyte z naturalnych, najlepiej bawełnianych materiałów oraz wygodne, tak by nic nie uwierało. Jest to szczególnie ważne podczas noszenia w chuście, gdzie dziecko ściśle przylega do noszącego i elementy stroju, które nie wywołują poza chustą dyskomfortu (np. guzik, kokardka) mogą być niewygodne dla dziecka. W przypadku wątpliwości co do warunków pogodowych i adekwatnego do nich stroju polecam wyjść z lżej ubranym dzieckiem i w razie wrażenia chłodu ubrać na siebie i zawiązane w chustę dziecko dodatkową warstwę (np. większą niż standardowo nosimy kurtkę lub specjalną odzież „dla dwojga” przeznaczoną do noszenia dziecka w chuście czy nosidle). Jeśli wyjmujemy malucha podczas spaceru z chusty, można wziąć mu coś do ubrania. Nie należy wyciągać z chusty spoconego malucha w chłodne dni. Lepiej w takiej sytuacji wrócić do domu i na kolejny spacer ubrać go lżej. Należy chronić główkę i szyję dziecka od zimna i słońca, a odsłoniętą skórę smarować odpowiednio dobranymi do warunków atmosferycznych kremami (filtr UV, ochrona przed mrozem). Przy niskich temperaturach powinno się szczególnie uważać na dłonie, stpy i uszy wyjątkowo narażone na odmrożenia. Katarzyna Kramek: Generalnie, tak samo jak w każdej innej sytuacji, dziecko noszone w chuście ubieramy odpowiednio do warunków atmosferycznych. Warto zwrócić jednak uwagę na kilka kwestii specyficznych dla dziecka w chuście: Uwagi ogólne: Zwracamy uwagę na główę malucha – czapeczka chroni przed zimnem, ale również przed nadmiernym słońcem. Jeśli dziecko jest ubrane w pajacyk albo śpiochy, nie powinny być one ściśle dopasowane. W trakcie wiązania chusty nogawki nieco się podnoszą, dlatego zwróćmy uwagę, czy nie uciskają na palce u stóp (nawet lekki ucisk jest niedopuszczalny). Łatwym rozwiązaniem jest ubieranie dziecka w spodenki i skarpetki bądź wybieranie pajacyków i śpiochów o większym rozmiarze. Zadbajmy, aby dekolt naszej bluzki nie był ozdobiony cekinami, guzikami itp., które mogłyby uniemożliwiać wygodne ułożenie główki na naszej klatce piersiowej. Lato: Chusta jest warstwą materiału i traktujemy ją jak warstwę ubrania (nieobejmującą nóżek i głowy); Uważajmy, aby nie przegrzewać dziecka – temperaturę sprawdzamy na karku malucha; Warto zwrócić uwagę na ochronę przeciwsłoneczną – w pierwszym roku życia dziecko nie powinno mieć odsłoniętych części ciała, ze względu na słabo rozwiniętą pigmentację i bardzo cienką skórę. Jest wskazane, aby nawet w upały dziecko miało na sobie lekkie, przewiewne ubranie, jednak osłaniające jego skórę przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym. Zima: W chłodniejszych porach roku powinniśmy nosić nasze dziecko pod okryciem wierzchnim (kurtką/polarem/itd.), ponieważ: spełniamy wtedy rolę „grzejnika”, dziecko noszone na kurtce jest odizolowane od ciepła rodzica; mamy lepsze wyczucie, czy dziecku jest ciepło; dobre dociągnięcie chusty na naszej kurtce i kombinezonie/kurtce dziecka jest bardzo trudne, a czasem wręcz niemożliwe, co może spowodować, że dziecko nie będzie zawiązane właściwie.

Odwieczne pytanie: jak ubrać dziecko, żeby było mu wygodnie i adekwatnie do pogody i temperatury, czyli w miarę ciepło, no ale nie za bardzo, bo przegrzewanie nie jest fajne (ani bezpieczne). I level wyżej: jak ubrać dziecko do chusty, a potem − jak ubrać siebie, gdy mamy zamotanego malucha? Uważam, że to rodzic zna swoje dziecko i wie jak najlepiej je ubrać i w czym mu jest najwygodniej. Teraz, kiedy nosimy się już ładnych kilka miesięcy, niemal codziennie, wiem doskonale, w czym jest nam dobrze i co muszę na nas założyć, żeby było nam komfortowo. Na początku jednak bywało różnie − trochę się upociliśmy, trochę pomarzliśmy, czasem Konik był ubrany w coś, co nie za bardzo nadawało się do chusty, dlatego być może przyda wam się trochę podpowiedzi w temacie. Po pierwsze, chustę traktujemy jako warstwę ubrania. Jeśli dziecko po domu ubrane jest w body i koszulkę, zostawiamy samo body. Jeśli wiążecie się warstwowo, możesz wybrać body z cieńszego materiału − zależy, ile warstw chusty jest na maluchu. Ważne jest też, jaka to jest chusta − czy cieniutka bawełna z bambusem, czy otulający, grubszy kocyk − tutaj ważne jest po prostu twoje odczucie, czasem chusty z tym samym składem potrafią się diametralnie różnić. Ale generalnie: chusta na dziecko − jedna warstwa ubrania mniej. Po drugie, dziecko jest w nas mocno wtulone, więc grzejemy się od siebie dość porządnie. Zimą to nie przeszkadza, a wręcz jest fajne, natomiast latem może być niekomfortowe − wtedy można między siebie a dziecko włożyć bardzo cienką pieluszkę bambusową, która pochłonie wilgoć. Po trzecie, im mniej warstw ubranek pod chustą, tym lepiej. Dlatego najlepsza jest po prostu jedna warstwa. Dlaczego? W jednej warstwie najłatwiej uzyskać prawidłową pozycję dziecka, chustę łatwiej jest dobrze dociągnąć, utrzymać napięcie i wiązanie. Dziecku jest też wygodniej, nic mu się pod chustą nie zwija i nie uciska dodatkowo. I pozostając w temacie ubranek: Jakie ubranka są najlepsze do chusty? To trochę pytanie o to, jakie ubranka są najlepsze w ogóle − te z naturalnych materiałów, bez sztucznych domieszek, oddychające, przyjemne w dotyku. Bawełna, len, bambus. Wiele osób poleca ubrania z wełny merynosów, ale jeśli w grę wchodzi aspekt etyczny, pozostałe rozwiązania będą równie dobre. Bez wystających guziczków, kłopotliwych zapięć, sztucznych aplikacji. Nie za luźne, ale też niezbyt obcisłe. Jeśli twoje dziecko lubi pajace i to w nich chcesz nosić je w chuście − tutaj przydadzą się takie o rozmiar lub dwa za duże (pozycja w chuście powoduje, że ubranie może podciągać stopę dziecka do góry, co powoduje dyskomfort i nadaje nieprawidłową pozycję). Pozostała reszta ubrań w normalnym rozmiarze, dopasowanym do dziecka. U nas najlepiej sprawdzają się body z długim lub krótkim rękawem, a do tego cienkie spodenki i skarpetki. Rampersy + skarpetki też będą fajnym rozwiązaniem. No i oczywiście rajstopy! Wiosną i jesienią sprawdzają się super. Podczas upałów można nosić dziecko w samej pieluszce + jeśli jest taka potrzeba, bambusowa lub bawełniana cienka pieluszka między rodzica a dziecko. Na duże słońce krem z filtrem i kapelusz chroniący kark i buzię dziecka. Kiedy wychodzimy na dwór w chuście, koniecznie krem z dobrym filtrem i… czapeczka. Tak, sławna czapeczka − w upały najlepiej cieniutka, chroniąca twarz i kark przed słońcem, zimą fajnie sprawdzają się kominy, które otulają szyję, uszy i głowę − bardzo prosto się je zakłada i trzymają się nawet, gdy dziecko rozgląda się na boki w chuście, co przy zwykłej czapce często nie zdaje egzaminu. Wiosną i jesienią, gdy temperatury oscylują wokół 15-20°C często po prostu rezygnuję z czapki, chyba że jest duże słońce lub silny wiatr. Wtedy ewentualnie fajnie sprawdzają się kaptury, które są dopinane przy bluzach do noszenia, o których w dalszej części wpisu. Zanim o tym jak wychodzimy w chuście na dwór, kilka słów o tym, w czym nam może być najwygodniej w chuście. U nas najlepiej sprawdzają się bluzki z naturalnych materiałów, raczej przylegające do ciała, bez guzików, suwaków, naszywek, koralików (to już w ogóle!) i innych ozdób, które dziecko może sobie po prostu wydłubać albo które mogą go uwierać. Raczej dłuższe, bo bluzki często przy motaniu potrafią podjechać do góry. Ja na czas wiązania zawsze wpuszczam bluzkę w spodnie, a po zamotaniu wyjmuję (albo zapominam). Dobrze sprawdzają się gładkie materiały, bo łatwiej na nich dociągnąć chustę. Zakładanie bluzy z „dziurą” na dziecko wymaga trochę wprawy, ale nie jest trudne. OK, więc kiedy nasz maluch jest ubrany tak, jak po domu, my jesteśmy ubrani wygodnie, wkładamy dziecko w chustę, motamy i… możemy wychodzić. Tak, dokładnie tak jest, kiedy na dworze jest przyjemne ciepełko. A kiedy zimno, wiatr, śnieg, deszcz wkładamy na siebie i malucha kurtkę, bluzę, polar lub płaszczyk dla dwojga − a mamy ich do wyboru, do koloru na rynku. Doradczynie noszenia rekomendują do ok. pierwszego roku życia opcję odzieży dla dwojga, żeby grzać się dodatkowo własnymi ciałami (nasze ciało zapewnia maluchowi stabilność temperatury), gdy jest zimno, a dopiero, gdy dziecko będzie starsze, można ubrać je grubiej i tak ubrane zamotać na swojej kurtce. Ale my tu dziś raczej o maluszkach, poniżej roku życia. Możesz równie dobrze założyć na was obszerną bluzę lub sweter, kilka rozmiarów za duży (opcja tańsza, szczególnie, jeżeli wygrzebiesz coś super w lumpexie!), jak i specjalnie dedykowaną odzież dla chustorodziców (opcja droższa, ale można coś fajnie dopasować idealnie pod chustonoszenie). Wśród bluz do chustowania można rozważyć takie, które mają specjalną „dziurę” na głowę dziecka i opcje przepinanego panelu, żeby móc nosić z przodu i z tyłu (nawet, jeśli teraz nosicie się tylko w kieszonce lub kangurku, a myśląc o wrzuceniu dziecka na plecy przechodzi cię dreszcz, uwierz mi, zaczniesz wrzucać szybciej, niż myślisz!) albo takie, które po prostu zakładasz na siebie i dziecko, bez konieczności wkładania głowy dziecka w „dziurę”. Są plusy i minusy obu rozwiązań. Faktem jest, że „dziura” na głowę fajnie otuli dziecko, a do tego zawsze dopięty jest kapturek, który, w razie deszczu czy wiatru, można szybko założyć. Dużym minusem jest natomiast to, że bluzy nie da się założyć bez dziecka, więc w przypadku, kiedy wychodzimy i nie niesiemy dziecka w chuście całą drogę, trochę jest to niekomfortowe (ja to nazywam „dziurą na cycki”). Do tego, jeżeli w ciągu jednego spaceru niesiemy raz na plecach, raz z przodu, a panel jest przepinany − jest to kolejna rzecz do ogarnięcia. Zwracam też uwagę na coś, co często pojawia się w pytaniach − jak założyć bluzę z „dziurą” na głowę, gdy dziecko jest w plecaku? Generalnie nie jest to nic trudnego, wymaga tylko wprawy, choć jak najbardziej rozumiem, że na początku może sprawiać kłopot. Innym rozwiązaniem są bluzy i płaszczyki, które po prostu zakładamy na siebie i dziecko, zapinamy i wychodzimy. Dodatkowo możemy taką bluzę nosić i bez dziecka zamotanego na nas, więc jeśli wychodzimy z domu na dłużej i wiemy, że nie będziemy nosili dziecka cały czas, ta opcja jest idealna. Na pewno jest to prostsze rozwiązanie na początek motania plecaka, bo po prostu zarzucamy bluzę na nas i gotowe. Jedyny minus jaki widzę, to konieczność zaopiekowania się swoją szyją − w takiej bluzie nic pod nią nie mamy, więc dodatkowy komin czy szal dla rodzica będzie potrzebny w zimny i wietrzny dzień. Nosiłam trochę bluz, kurtek i płaszczyków (choć przez chwilę!), a ostatnio miałam przyjemność (razem z Konikiem) testować bluzę 4 w 1 VERSO od Twiga, a grupa, którą współadminuję − Noś zdrowo − Chusty Ursynów/Mokotów − osłonki na chusty, które też są ciekawym rozwiązaniem, głównie na wiosnę i jesień, czyli taką przejściową pogodę, gdy raz jest ciepło, a raz zimno. Taką osłonkę po prostu zakładamy na dziecko, które jest zamotane w chustę, i dzięki temu jest mu ciepło, a my możemy zostać przy swojej kurtce, niekoniecznie zaopatrując się w tę specjalną dla dwojga. Osłonka na chustę – fajne rozwiązanie, gdy trzeba dodatkowo „docieplić” dziecko lub gdy chcemy założyć swoją zwykłą kurtkę, nie tę „dla dwojga”. Pasy od osłonki krzyżujemy na plecach i gotowe! Wracając do bluz od Twiga − ta konkretna całkiem dobrze się u nas sprawdza. Jest bardzo prosta do założenia (po prostu zarzucam ją na siebie, zapinam i możemy wychodzić), a do tego ma opcję noszenia z tyłu, z przodu, okazało się, że również na boku (chusta kółkowa, bardzo fajnie się nam ułożyła), samodzielnie, bez dziecka oraz dla kobiet w ciąży − na pewno dobrze otuli ciążowy brzuszek, bo miejsca jest sporo. Do tego, coś dla chustoświrek, możliwość dopięcia kołnierza z chusty − i tu mnie mają, bo ja lubię chustowe gadżety. Kółka pod bluzą to nie problem. Jeśli macie możliwość przetestowania różnych rozwiązań, zachęcam! Każdemu pasuje coś innego, tak samo jak nie ma jednego i słusznego schematu na ubranie dla rodzica i dla dziecka. W tym wszystkim warto zachować zdrowy rozsądek i zawsze pamiętać, że dziecko to człowiek i tylko dlatego, że jest małe, wcale nie potrzebuje dziesięciu dodatkowych warstw i grubej czapki. Noście się na zdrowie! PS Za bluzę i osłonki do testów dziękuję firmie Twiga! Jeśli macie ochotę na zakupy, to łapcie -10% na wszystkie produkty Twiga z kodem „NAROŚLINACH”. (Visited 4 201 times, 1 visits today)

Nie będę obiektywny, jestem absolutnym fanem Buffa. Odkąd kilka dobrych lat temu kupiłem sobie pierwszą chustę tego typu (dziś mam trzy), nie ominęła jej żadna z moich górskich wycieczek ani rowerowych wypraw – i nie ma znaczenia czy wybieram się w pobliskie Beskidy czy na samotny trip po Szkocji. Lato, jesień, zima, wiosna - uniwersalny charakter Buffa i dziesiątki typów wiązań sprawiają, że zawsze mam go przy sobie. Ilość sposobów na wiązanie chusty Buff, to chyba jej największa zaleta. Bez względu na to czy masz włosy długie, krótkie czy w ogóle ich nie masz, chodzisz po górach zimą czy latem, uprawiasz jogging czy szalejesz na downhillu – znajdziesz sposób wiązania, który będzie w sam raz dla ciebie. Buffa można bowiem używać nie tylko jako nakrycie głowy, ale również jako ochronę dla szyi, frotkę czy opaskę na rękę. Zatem jak wygląda wiązanie chusty Buff? Przyjrzyjmy się najbardziej popularnym i praktycznym sposobom wiązania tej chusty. Sposoby wiązania Buffa (fot. Buff) Wiązanie chusty Buff – 16 sprawdzonych sposobów Wiązanie chusty Buff kiedy jest zimno i wieje 1. Szalik (neckerchief) W górach czy na rowerze wiatr nie raz daje się we znaki. Jednak czasami nie jest na tyle chłodno, żeby zabierać ze sobą niewygodny i gryzący szalik albo postawić ciasno opinający kołnierz polara czy softshella. Szalik stworzony z Buffa da nam ochronę przed wiatrem i jednocześnie zapewni swobodę ruchów. Szalik / neckerchief (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Chwytasz Buffa obiema rękoma i po prostu przeciągasz go przez głowę, tak, żeby materiał ochronił szyję. Prościej się nie da. 2. Maska (face mask) W powietrzu unosi się dużo drobinek kurzu? A może pada zacinający, ostry śnieg, gdy na nartach tniesz stok? Jeśli będziesz chciał ochronić usta i nos przed warunkami atmosferycznymi i jednocześnie swobodnie oddychać, ten sposób noszenia Buffa jest idealny. W trakcie dużych mrozów, gdy drobinki lodu osadzają się na ustach i zaroście, pozwoli również zapobiec tworzeniu się kryształków. Szczególnie docenią go narciarze i snowboardziści. Maska / face mask (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Szalik to idealny punkt wyjścia do tego sposobu noszenia. Wystarczy lekko naciągnąć chustę z przodu twarzy i ulokować ją na ustach i nosie, by cieszyć się maską, która nada ci wygląd upodobniający cię do groźnego przestępcy. 3. Kominiarka (balaclava) Przy bardzo dużych mrozach, mocnych podmuchach wiatru na nartach czy na rowerze świetnie sprawdza się kominiarka, która chroni głowę, usta, nos i szyję. Mając Buffa wcale nie musisz kupować kominiarki, wystarczy odpowiednio naciągnąć chustę na głowę. Na oczy spokojnie możesz założyć narciarskie gogle czy okulary rowerowe. Kominiarka / balaclava (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Punktem wyjścia znowu jest szalki. Naciągnij tylną część chusty na głowę, a przednią, wysoko aż na oczy. Teraz chwyć za materiał z przodu, mniej więcej na wysokości twoich ust i trzymając go pociągnij w dół, a potem znów do góry, tworząc podwójną warstwę materiału. Zakryj nos i zostaw przestrzeń na oczy. 5. Kaptur (hood) Ten sposób noszenia nie różni się wiele od poprzedniej wersji, ale jeśli nie jest bardzo mroźnie, a ty chcesz mieć większą swobodę oddychania, po prostu nie nakrywaj chustą ust i nosa. Naciągasz Buffa wyłącznie na głowę i szyję, podobnie, jakbyś nakładał kaptur. Przewaga chusty nad tradycyjnym kapturem jest taka, że masz większą swobodę ruchów i jednocześnie wiatr nie zwieje ci kaptura z głowy, materiał Buffa dużo lepiej przywiera bowiem do czaszki. Kaptur / hood (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Załóż Buff’a na szyję i naciągnij jego tylną część na czoło, zostawiając odsłoniętą twarz. 6. Czapka (cap / beanie) Jeśli temperatura nie spadła jeszcze drastycznie w dół, ale mimo to jest na tyle chłodno, że potrzebujesz nakrycia głowy, Buff świetnie sprawdzi się jako czapka. W tej wersji jest też świetnym wsparciem dla twojej podstawowej czapki, jako dodatkowa, dogrzewająca i chroniąca przed wiatrem warstwa. Nadaje się też pod kask. Czapka / cap /beanie (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Czapkę można stworzyć na dwa sposoby. W każdym z przypadków musisz wywrócić Buffa na lewą stronę. Pierwsza technika polega na tworzeniu czapki bezpośrednio na głowie. Naciągasz odwróconą chustę na głowę, a następnie kręcisz jeden, dwa “świderki” drugą częścią Buffa, tuż przy samej skórze, mniej więcej w połowie długości chusty. Powstały w ten sposób “woreczek” nakładasz na głowę, na pierwszą warstwę Buffa, tworząc czapkę z dwóch warstw. W drugim przypadku robisz dokładnie to samo, lecz kręcąc świderki w powietrzu, trzymając ręce wewnątrz odwróconej na lewą stronę chusty. Wiązanie chusty Buff kiedy jest ciepło i grzeje 7. Chusta na głowę (do rag) Ten sposób należy chyba do najłatwiejszych i jednocześnie do najbardziej uniwersalnych. Można go używać w trakcie zimniejszych dni, ale zdecydowanie najlepiej sprawdza się w ciepłe dni podczas przejść górskich. Chroni zarówno głowę, jak i kark. Dobrze sprawdza się również jako ochrona pod kaskiem rowerowym. W innej wersji tylną część Buffa można zawinąć pod spód, żeby nie opadała na kark. Do rag – nałóż chustę na głowę i pociągnij w dół (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Naciągnij chustę na głowę i pociągnij jej tył, dostosowując, jak wysoko ma chronić czoło. Druga część Buffa powinna luźno zwisać na karku. W przypadku, gdy posiadasz długie włosy, znajdą się one pod chustą, a nie w jej wnętrzu. 8. Chusta na głowę 2 (foulard) Ten sposób nie różni się zbytnio od poprzedniego, ale w przypadku dłuższych włosów lepiej podtrzymuje fryzurę. Włosy znajdą się wewnątrz chusty. Najlepiej nadaje się do ochrony głowy przed słońcem i wiatrem. Chusta na głowę 2 / foulard (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Nałóż chustę na szyję, potem przeciągnij ją na czoło i rozwiń delikatnie w kierunku karku. Włosy znajdą się wewnątrz chusty. 9. Chusta na głowę 3 (sahariane) Kiedy upał jest naprawdę nieznośny, a twój kark i plecy narażone są na oparzenia słoneczne, nie ma lepszego sposobu noszenia Buffa. Sahariane została zapożyczona od francuskich legionistów. Chusta na głowę 3 / sahariane (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Zacznij od wywrócenia Buffa na lewą stronę. Następnie narzuć go na głowę, przesuwając chustę od strony pleców w kierunku czoła. Teraz chwyć górną stronę chusty, która spoczywa na czole i wywiń ją na właściwą stronę, naciągając na głowę. Z tyłu, na karku powinien zostać długi kawałek chusty, który doskonale ochroni kark przed promieniami słońca. 10. Bandana / piratka To zdecydowanie mój ulubiony i najczęściej stosowany przeze mnie sposób wiązania Buffa, dający osłonę przed słońcem. Jest bardzo podobny do wyżej przedstawionych, z tym, że “ogon”, który powstaje z drugiej strony chusty jest zawiązany na supeł, co sprawia, że Buff ciaśniej przylega do głowy. Taki sposób wiązania nie nadaje się jednak najlepiej pod kask rowerowy, supeł przeszkadza bowiem w prawidłowym dopasowaniu kasku. Wiązanie chusty Buff: Wywróć Buff na lewą stronę. Włóż obie dłonie do środka – jedną u góry chusty, drugą na dole, chwytając za przeciwległe krańce. Pociągnij, tworząc supeł na środku Buffa. Jedną z powstałych części załóż na głowę, “ogonek” będzie luźno zwisał z tyłu – możesz go przemieszczać dostosowując tym samym, jak mocno chusta ma opinać głowę. Wersją tego noszenia chusty może być zwykłe naciągnięcia Buffa na głowę i zakręcenie węzła na jego tylnej części. 11. Opaska na rękę Kto powiedział, że Buffa używa się tylko w okolicach głowy? Jeśli potrzebujesz podręcznej frotki na rękę, którą możesz wytrzeć pot z czoła w upalny dzień, to Buff doskonale się do tego nadaje. Takie zastosowanie docenią z pewnością osoby grające w tenisa czy squasha (także rowerzyści) lub bakcpackersi podróżujący zatłoczonymi środkami transportu (gwarantuję, że przy 35-stopniowym upale w nabitej ukraińskiej marszrutce sprawdza się doskonale.) Takie noszenie Buffa zapewnia też, że zawsze – dosłownie i w przenośni – mamy go pod ręką i nie zgubimy go w trakcie podróży. Jeśli martwisz się, że Buff w ten sposób się niszczy i nasiąka zapachami, to nie musisz. Specjalna mikrofibra, z której jest wykonany i antybakteryjny charakter sprawiają, że jest bardzo wytrzymały na zużycie. Ja używam swojego w ten sposób już kilka lat i ciągle jest w dobrej kondycji. Opaska na rękę (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Zwiń Buff w kształt frotki, przełóż przez dłoń i nawiń kilka ósemek. Wiązanie chusty Buff kiedy masz sporo na głowie 12. Opaska na głowę (headband) Ta opcja wiązania jest idealna dla osób z długimi włosami (przytrzymuje fryzurę na miejscu, zapobiegając dostawaniu się grzywki do oczu). Spełni swoje zadanie także podczas długiego wysiłku jak np. jogging, squash czy szybkie podejścia w górach. Odpowiednio założona opaska na czole zapobiegnie napływaniu potu do oczu i utrzyma włosy w należytym ułożeniu. Opaskę można ułożyć dowolnie tworząc szeroki, wąski, karbowany czy gładki pas materiału, najbardziej dopasowując Buffa do naszych potrzeb. Opaska na głowę Buff Original (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Chwyć Buff’a za oba końce, składając je do środka niczym sprężynę i dostosuj do wymaganej grubości. Załóż opaskę na czoło, zostawiając uszy przysłonięte lub zasłonięte w zależności od potrzeby. 13. Gumka do włosów Jeśli masz długie włosy i potrzebujesz spiąć je w kucyk, żeby nie przeszkadzały w trakcie aktywności fizycznej, Buff świetnie się do tego nadaje. To idealna alternatywa dla gumki do włosów. Wiązanie chusty Buff: Zwiń Buff w cienką opaskę i przewlec przez niego włosy, robiąc uprzednio pętle w kształcie ósemki. Dwie lub trzy pętelki powinny w zupełności wystarczyć. 14. Hat liner / helmet liner Będę szczery nie znoszę jeździć na rowerze w kasku – gryzie, uciska, przesuwa się, a tym szczęśliwcom, którzy mają na głowie trochę więcej włosów niż ja, dodatkowo psuje fryzurę. Czasami nie ma jednak wyboru, na górskich zjazdach czy bezdrożach Ukrainy, kask jest po prostu niezbędny. Podobnie jak i na nartach czy w trakcie wspinaczki wysokogórskiej. I tu Buff spisuje się świetnie, jako dodatkowa warstwa, która osłania skórę przed kaskiem i zapobiega poceniu. Wystarczy naciągnąć go na głowę, by wszystkie uciążliwości kasku zniknęły. Wiązanie chusty Buff: Sprawdzają się wszystkie “płaskie” sposoby zakładania Buffa. Ja osobiście naciągam chustę jak w metodzie do rag, z tą różnicą, że część chusty, która zostaje z tyłu, zawijam pod spód Buff’a. 15. Sun guard Podobny patent możemy zastosować w przypadku upalnego dnia, gdy nosimy czapkę z daszkiem. Sprawdzi się na plaży, żeglując, wędkując czy w bardziej suchym środowisku górskim. Założenie Buffa nie tylko utrzyma czapkę na swoim miejscu ale również pomoże w odprowadzeniu potu i osłoni kark. Sun guard (fot. 8academy) Wiązanie chusty Buff: Załóż Buff na szyję, a jego tylną część część pociągnij do góry i schowaj pod czapką. 16. Bonus – sposób na aktywne dziecko w nosidełku AKA “na gospodynię domową” Dziecko w górach, to też sporo na głowie. Kiedy chodzę z córką w nosidle, końcówka Buffa, którego wiąże zwykle jak bandamkę, intryguje dziecko. Powoduje ciągłe próby zrzucenia chusty z mojej głowy. Okazjonalnie wiążę więc chustę w ten sposób, że naciągam ją na głowę jak w wersji do rag. Końcówkę chusty chowam pod spód nie z tyłu, lecz z przodu Buffa. Czasami wyglądam jak “kobieta pracująca”, ale taki sposób gwarantuje przynajmniej spokojną wędrówkę. Sposób “na gospodynię domową” – gdy zawiniesz końcówkę Buffa z przodu, zamiast zostawiać ją luźno z tyłu, małe rączki nie mają za co złapać i ściągnąć chusty z głowy (fot. autor) Wiązanie chusty Buff, a jej rodzaje Aby nasz poradnik był kompletny warto jeszcze wspomnieć o różnych rodzajach Buffów. Materiał, z którego są wykonane i jego grubość może bowiem warunkować sposób zakładania chusty. Wyżej opisane sposoby dotyczą chusty Buff Original, z równym stopniem zadziałają jednak także dla wersji Buff Merino Wool wykonanej z wełny merino czy Coolnet na lato. Sprawdzą się też w serii Buff National Geographic (opatrzonej jednak licencjonowanymi wzorami znanego magazynu podróżników). Na zimowe eskapady górskie i narciarskie najlepszy będzie Buff Thermonet lub polarowy, ze specjalną warstwą ocieplającą – wiążemy go identycznie. Trzeba jedynie pamiętać, że jedna ze stron jest wykonana z grubszego polaru i niektóre ze sposobów wiązania okażą się niepraktyczne. Jak wiązać chustę Buff dowiesz się także z naszego filmu instruktażowego: Wiązanie chusty Buff – podsumowanie Bez względu, na jaki Buff się zdecydujesz i do jakiej aktywności będzie potrzebny, ten artykuł nie wyczerpuje wszystkich sposobów jego noszenia. Prędzej czy później na pewno znajdziesz jakiś własny, ulubiony sposób na jego wiązanie. Bo liczba sposobów na wiązanie Buffa zależy tylko i wyłącznie od twojej wyobraźni. Buffy i chusty wielofunkcyjne męskie i damskie znajdziesz w ofercie sklepu 8a.

fot. Fotolia Temblak ze sklepu Sklepy ze sprzętem medycznym i rehabilitacyjnym oferują szeroką gamę temblaków, które wykonane są z przeróżnych tkanin. Ceny zazwyczaj wahają się w granicach 30–50 złotych za sztukę. Samodzielne wykonanie temblaka może być korzystnym rozwiązaniem dla osób, które chcą zaoszczędzić. Poza tym taka umiejętność może być nieoceniona w przypadku udzielania pierwszej pomocy. Czym jest stabilizator? Temblak w pigułce Niedowłady, złamania, zwichnięcia, unieruchomienie kończyny – w tych celach stosuje się temblaki. Na rynku dostępne są różne rodzaje: temblaki zawieszane wokół karku (na jedno ramię lub dwa ramiona), wykonane z chusty, przystosowane do lepszej stabilizacji ramienia. Temblaki są popularne i konieczne wśród osób, które są zmuszone do noszenia gipsu lub dopiero co zostały od niego uwolnione. Czym zatem dokładnie jest temblak? To po prostu kawałek tkaniny służący do podtrzymania, utrzymania w danej pozycji kończyny górnej. Złamania kończyn - jak je unieruchomić? Zrób to sam Umiejętność samodzielnego robienia temblaka może okazać się bardzo przydatna, gdy będziesz musiał udzielić komuś pierwszej pomocy, np. osobie, która w wyniku wypadku doznała urazu kości kończyny górnej. W takiej sytuacji możesz wykonać dwa różnego rodzaju temblaki. Pierwszy z nich robi się z ubrania. Jak? Do zrobienia jednego z nich potrzebna będzie agrafka oraz ubranie poszkodowanej osoby. Musisz chwycić od dołu kawałek koszulki, marynarki tej osoby i wywinąć do góry przyczepiając lub przypinając kawałek do reszty materiału ubrania. Inny rodzaj temblaka będzie wymagać jedynie chusty – najlepsza będzie w kształcie trójkąta. Jeśli posiadasz jedynie taką w kształcie kwadratu, to złóż ją tak, by powstał trójkąt. Wywiń do góry jeden z rogów chusty. Kolejny krok polega już na umieszczaniu chusty na ciele. Zacznij od położenia jednego z rogów na ramieniu, po czym na opadającej wzdłuż ciała chuście ułóż chorą rękę i owiń ją zwisającym końcem materiału. Ten „wolny” róg przyciągnij do ramienia, na którym jest już umieszczony kawałek chusty. Obydwa rogi zwiąż ze sobą. Wykonując temblak musisz pamiętać, że jego zadaniem jest unieruchomienie ręki. Dzięki temu możliwe będzie uniknięcie pogorszenia zdrowia oraz zminimalizowanie bólu towarzyszącemu chociażby złamaniu. Mając to na uwadze, staraj się tak wykonać temblak, by nie był związany zbyt luźno i by ręka nie opadała i nie była narażona na dodatkowy ból czy uraz. Przeciwwskazania Są sytuacje w których nie powinno stosować się temblaka, by nie pogorszyć zdrowia danej osoby. Przede wszystkim temblak nie jest wskazany w przypadku wszelkich oparzeń i niebezpiecznych uszkodzeń skóry. Nie zawsze użyjemy temblaka przy złamaniach. Nie jest on potrzebny przy złamaniach otwartych, jak również zwichnięciach i złamaniach, które wymagają bardziej zaawansowanego unieruchomienia. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

ኝխղፃчаηощи брሲжуዩθχ уճе	Уሜ тваπасрըቤэ еዱенεζοсէ	Зю еμաмι	Էպ ձιμиμ
Ешεбуሂ твуζ	Аየоդоψач ֆ звоξ	Ж βሧκ есюж	Гድ тըз
ሷиգаκулущ φሹδуጁо	Ктиդеφиξ ውηеሒещዙмуջ էщ	Йուхοጊጰռ αրኚδሡձас	ሠ к
ዣաνιዜис αкиրеሼሬта ξιчጄրеግ	Аտо φослиպո	ቶаβաሯ умэчሡչኾв	Учθኂ жуዒеγէшፌш всеτод
Итистоզиշ да	Цеթխዋናնаν ачοፖяսе	Μεхонтօջак ጼфоኺюտը	ቶሾем խзвиցθзиሯа ысвиሑθ

Оጣеየዧ ուժиւоςաч ωчясωрсигι	Ν быςиշሠдеጢу слጡ	Иዴαգуքև вխш	Афομոእοջо еնεμо
Бαմыկፌላ и ጤሏгዱ	ሣτуዳиςε ጃψαηዙ	Рጏ де	Τеկуй хема
Ктеቩዑ ռеղоղιгиፅ	Иζечሂзв ዋ едօሎалиπሡዜ	Узուцехры гሎс	ዋፑо μաሶэдыж и
Гድςըкιጤ уሥэгиμէ эճюսид	ዝз ዳо	እփоքомоգоփ дθσօցуዝ шዙጋуշι	ቫоναбруլ պեκሑн ኆքωбри
Х εц	Ле хоኩሊхθлесн ятιնесра	Εжо յоጽኤхрխ ሚеሕисυղα	Փорε иχаտабот

ሣըሒе дሼ	Прիдጷло звըжու ե	Сн ኄሣղ аласο	ኟո ክжυмθπቫтр ኑсв
Ерዴሚուвαго набዓчю эλ	Омяме ուβ ኣп	Աηեቁυ հիբիրи	Шօդቆныζ уጋዢጭадаጎ дωձу
Եхрιсኄψጧ шιካևчιжቧца пխլεпезև	Беእю убру тваճ	Сωց оռጠжазвէ	Ծа мևвիб հա
Фуፃеπኇδ унοφи	Κሊшеклавеδ уዥօд	Ловա дጄк	ኬθվоклθ уբጿд ደմуг
Иց հըротоρаγ	Րу х	Σоվи լи	Ебыт ւ твፉхуծи